Wnioski: skojarzenie środka słodzącego aspartam o intensywnym działaniu z atakami było najzupełniej przypadkowe. Zbadano to za pomocą losowej metody - skorzystano z dwóch, losowo wybranych, grup ochotników. W badaniach tego typu jedna grupa otrzymuje placebo (neutralną substancję, do której testowane osoby są przekonane, że jest ona badanym środkiem), natomiast osoby należące do drugiej grupy naprawdę otrzymują testowany środek. Oczywiście badani nie wiedzą, do której grupy należą. Po dokładnych badaniach zostało 18 jednostek (16 dorosłych i 2 dzieci) mających ataki rzekomo spowodowane konsumpcją aspartamu. Osoby te skierowano do szpitali na specjalne oddziały dla dorosłych (lub oddziały dziecięce), gdzie ich EEG było nieprzerwanie monitorowane. Podawano im aspartam lub, w jednakowym opakowaniu, placebo - w następujących dawkach: o godzinie 8:00, 10:00 i 12:00 podczas drugiego i czwartego dnia badania. Wszystkie posiłki były podczas leczenia przygotowywane według jednolitych standardów. Po przyjęciu aspartamu nie odnotowano żadnych ataków klinicznych lub innych negatywnych objawów. Koncentracje średnie plazmatycznej fenyloalaniny w porównaniu do placebo (52,3 uM) po przyjęciu aspartamu znacznie się podwyższyły (83.6 uM). Wyniki pokazują, że u osób skarżących się na ataki spowodowane aspartamem środek ten w krytycznych dawkach ~50 mg/kg nie jest przyczyną częstszych ataków niż placebo.