Wpływ powtarzanego przyjmowania napojów słodzonych aspartamem na stężenie aminokwasów osocza, metanolu oraz mrówczanu we krwi u dorosłych ludzi.
Lewis D. Stegink, L.J. Filer, Jr, Edward F. Bell, Ekhard E. Ziegler, and Thomas R. Tephly

Aspartam (APM) jest powszechnie używanym słodzikiem dipeptydowym (ester metylowy L-asparagino-L-fenyloalaniny). Określono, że nadmierne spożycie APM może doprowadzić do podwyższenia poziomu aminokwasu serowego, fenyloalaniny lub stężenia metanolu do wartości potencjalnie niebezpiecznych. Sześciu zdrowych, młodych ludzi przyjęło osiem kolejno niesłodzonych i słodzonych za pomocą APM napojów w godzinnych interwałach. Stosowano metodę balanced crossover - tzw. podwójną metodę wyważonego przekroju. W pierwszym etapie napój pozostał niesłodzony, natomiast w kolejnym etapie każdy podany napój zawierał 600 mg APM - dawka jest porównywalna z zawartością APM w 36 uncjach dietetycznego napoju (słodzonego APM). Stężenie aspartamu w osoczu nie zostało znacznie podwyższone po wprowadzeniu napoju niesłodzonego lub słodzonego APM. Dla porównania wprowadzenie niesłodzonego napoju nie miało znacznego wpływu na stężenie plazmowe fenyloalaniny. Natomiast wprowadzenie napoju słodzonego APM doprowadziło do znacznego podwyższenia poziomu fenyloalaniny z 1,41 na 2,35 umol/dL - już 30 minut po podaniu napoju.. Poziom fenyloalaniny w osoczu osiągnął stabilny stan po dostarczeniu czterech-pięciu napojów i nigdy nie przekroczył normalnych, po posiłkowych wartości. Metanol we krwi i koncentracja mrówczanu utrzymały się w ramach normalnych limitów. Z danych wynika, że metabolizm APM jest błyskawiczny w sytuacji, kiedy środek ten był podawany w dawkach, które normalni, zdrowi konsumenci napojów dietetycznych są w stanie przyjąć.

Metabolism, Vol 38, No 4 (April), 1989: pp 357-363